wpi logo www.weeronderweg.eu logo
Meteo-briefing en gasvullen PDF Print E-mail
Written by Jacob Kuiper   
Monday, 27 September 2010 00:42

De Meteo-briefing en het gasvullen

In de aanloop naar de start van de race werden de piloten en hun crewleden over een aantal belangrijke zaken ingelicht In een grote tent op het startterrein gaf de meteoroloog van de UK-Met-Office Martin Harris een gedetailleerd overzicht van de te verwachten weer- en windomstandigheden. Aan de hand van computerberekeningen werden kaarten geproduceerd waarop de verwachte banen van een luchtdeeltje (wat dan staat voor de ballon) waren ingetekend. Deze zogenaamde trajectorie-berekeningen worden ook gebruikt om in het dagelijks leven milieudiensten te helpen bij het uitrekenen waar eventuele gevaarlijke gassen bij calamiteiten naar toe drijven. Op diverse hoogten boven de grond wordt zo’n trajectorie berekend, de hoogste niveaus, leveren banen tot wel 5 km hoogte. De berekeningen lopen meestal tot 72 uur vooruit zodat de ballonvaarders enigszins zicht hebben op de route die bij bepaalde hoogtes te verwachten is boven een flink deel van Europa. Vrijwel alle landen hebben een onbeperkte toegang van hun luchtruim, maar in de buurt van grote vliegvelden gelden wel een aantal beperkingen, in verband met het reguliere vliegverkeer. Er is 1 land dat zijn luchtruim ’s nachts voor dit type luchtvaart gesloten houdt en dat is Italië. Mocht een ballon dus ’s nachts in het Italiaanse luchtruim terecht komen dan zou hij daar wel een landing uit kunnen voeren, maar is hij voor de wedstrijd dan verder gediskwalificeerd.

Het opstijgterrein ligt dit keer in de buurt van het Bristol Channel, ten noordwesten van Bristol. Er is weinig beschutting op het terrein en overdag stond er zoveel wind, dat nog niet kon worden begonnen met de vulwerkzaamheden. Pas toen het tegen de avond wat rustiger werd, werd gestart met het vullen van de 20 ballonnen, van elk 1000 kubieke meter inhoud. Bij zonsondergang stonden circa 7 ballonnen al deels of geheel gevuld heen en weer te deinen in de verder afnemende wind. Voor het aanvoeren van de 20.000 kubieke meter waterstof waren een aantal grote opleggers met zware gascilinders naar het terrein gebracht. Via een systeem van dikke (brandweer)slangen werd dan het gas naar de vulopening van de ballonnen geperst. Dat gebeurt met een enorm lawaai, dat dicht bij het tappunt echt oorverdovend is.

Rond elf uur ’s avonds was alles klaar en begon de lanceerprocedure. Iedere 5 minuten werd een ballon naar een podium gesleept. De ballon en zijn vracht aan zandzakken (tussen de 400 en 600 kg) is op dat moment praktisch exact in evenwicht met het aanwezige gas dat de opwaartse kracht uitoefent op het geheel. Door slechts 1 zak zand van de voorraad af te halen, wordt dat evenwicht dusdanig verstoord dat de ballon met zijn 2 bemanningsleden onmiddellijk opstijgt. Door nog meer zand overboord te gooien kunnen de piloten hun hoogte steeds toe laten nemen. Willen ze overdag naar een lager niveau dan zullen ze wat gas moeten laten ontsnappen. Dat wordt zo weinig mogelijk gedaan want door het gas behoudt men zijn draagkracht. Tocht verliest de ballon, doordat hij overdag door de zon kan worden beschenen, steeds wat gas via een speciale uitlaat. Zonder die mogelijkheid zou het warmer wordende gas in de ballon zover uit kunnen zetten dat de ballon kan knappen. ’s Avonds koelen ballon en gas weer af en daardoor daalt hij weer naar een veel lager niveau. Door dan zand uit te werpen wordt voorkomen dat de ballon de grond zal raken, waardoor de deelnemer zijn wedstrijd gestopt zou zien. Doordat elke dag overdag wat gas wordt verloren kan de ballon maar maximaal 3 a 4 dagen in de lucht blijven.

 

Last Updated on Monday, 27 September 2010 05:01